AŞURA KIYAMININ HEDEFLERİ – İMAM HUMEYNİ
Bu yazı kez okundu.
18 Aralık 2013 12:49 tarihinde eklendi

AŞURA KIYAMININ HEDEFLERİ

Bunların tamamı toplumu ıslah etmek için geldiler. Onların tümü, “Ferdin toplum için (kendisini) feda etmesi gerektiği” meselesine sahiptiler. Ferd her ne kadar büyük olsa da. Dünya da ki her şeyden daha çok değere sahip olan yüce fert, toplum salahiyetinin değiştiğinde feda olması gerekir. Seyyid-üş Şüheda (a.s.) bu mizan (terazi, ölçü) üzerinden geldiler, kendisi, Ashabı ve ansan (yardımcı)’nı feda edip gittiler. Ferdin topluma feda olması gerekir. Toplumun ıslah olması gerekir. “Li yegumen Nasu Bilgısti” Adaletin toplum ve halk içerisinde yer edinmesi gerekir. (26)

“Andolsun ki biz, Peygamberlerimizi, apaçık delillerle gönderdik ve onlarla beraber de kitap ve terazi indirdik, insanlar adaletle doğru muamele etsinler diye ve demiri de indirdik ki onda çetin bir azap var ve insanlara faydalar ve bu da, Allah’ın kendisine ve peygamberlerine, henüz tapısına varmadan yardım edenleri bildirmesi için; şüphe yok ki Allah üstündür ve pek kuvvetlidir.”(El Hadid; 25.)

Seyyid-üş Şüheda (a.s.) tüm ömür ve yaşamını münkerin defi, zulüm hükümetlerinin önünü almak ve hükümetlerin dünya da yaratmış oldukları fesatları yok etmek yolunda sarf etti. Bütün yaşamını bu hükümetin kenara itilerek yok olması, marufun iş başına gelip, münkerin ortadan kalkması için sarf etti. (27)

Seyyid-üş Şüheda kendi itibarını, canını, çocuklarını ve her şeyin akıbetinin bu olayda böyle sonuçlanacağını biliyordu. Onun emirlerini duyup ta Medine’den çıkarak Mekke’ye gelenler sözlerinin hepsini duyuyor ve O’nun ne yaptığının farkında olduğunu görüyorlardı. Böyle görmeye gelmek için değildi belki hükümeti de almak istiyordu. Kesinlikle bu mana için gelmişti ve bu bir iftihardır. Bazıları Hz. Seyyid-üş Şüheda (a.s.)’nın hükümet için gelmediğini zannediyorlar hayır; Bunlar hükümet için geldiler, hükümetin, Seyyid-üş Şüheda (a.s.) ve Seyyid-üş Şüheda (a.s.)’nın Şialarının elinde olması gerektiği için. (28)

Seyyid-üş Şüheda (a.s.) mektebin yok oluşa gittiğini gördüler. Seyyid-üş Şüheda (a.s.)’nın kıyamı, Müminlerin Emiri (a.s.)’nin Muaviye karşısında ki kıyamı, Enbiya (peygamberler) (a.s.)’nın zalimler ve kâfirler karşısında ki kıyamı idi. Mesele bir memleketin alınması değildi. Bütün âlem onların yanında hiçtir. Onların mektebi bu değil, onların amaçları bu değil ki lığı ile bu güç ile mücadele edip onu rezil etmeyi gerekirse öldürülmeyi kendisine vazife biliyordu* O bir zalim hükümetin memleket kanunları üzerinde sulta kurduğunu gördüğünde kendi vazifesi, kendi ilahi vazifesine göre hareket etmek, yola koyulmak, muhalefet etmek, muhalifliğini açıklamak ve her ne olursa olsun işten el çektirmek gerektiğine dair teşhisini verdi. Aynı zamanda da kurallar gereği bu kadar kişiyle onların sahip olduğu o kadar adama karşı durmanın başaramayacağı açıktı, ancak vazife idi (29)

Ancak (Seyyid-üş Şüheda (a.s.) için) orada vazifesi gereği kıyam etmesi ve kanını bu milletin ıslahına akıtması gerekiyordu. Yezidin ilmini susturmalıydı ve böyle de ederek tamamladı.

Kendi kanını, oğullarının ve evlatlarının kini verdi. Kendisine ait tüm şeyini İslam için verdi. (30)

İmam Hüseyin (a.s.)’nin öyle büyük bir gücü yoktu ve kıyam etti. Eğer Neuzubillah (Allah’a sığınırız) ağırdan alsaydı, oturur ve benim şer’i vazifem değil ki kıyam edeyim diyebilirdi. Emevi sarayı Seyyid-üş Şüheda (a.s.)’nın oturmasına ve söz söylememesine çok sevinirdi. Onlarda böylece murat bineklerine binebilirdi. Ama O Müslüm İbni Akil’i halkı biat etmeye böylece de İslam hükümeti teşkil edilip bu fesat hükümeti ortadan kaldırmaya davete çağırmak için, göndermişti. Eğer o da Medine’de yerinde otursaydı ve o merdek (adamcık bir tür alçaltına ve hor düşürme edatı)’in biat istemeye geldiğinde, Neuzubillah (Allah’a sığınırız) çok iyi; deseydi, sevinirler ve elini dahi öperlerdi. (31)

Seyyid-üş Şüheda (a.s.) İslam için kendisini ölüme adadı (verdi). (32)

Seyyid-üş Şüheda Ashabın tümünü, gençlerini, varı yoğu bütün mal ve mülkünü (mal ve mülk sahibi değildi) her neyi varsa (Ashabı ve gençleri vardı) Allah (c.c.) yolunda verdi. İslam’ın güçlenmesi ve zulüm ile muhalefet için kıyam etti. (33)

Seyyid-üş Şüheda (a.s.)’da öldürüldü fakat bir sevap almaya gitmemişti. Sevap, O’nun için fazla söz konusu değildi. Bu mektebi kurtarmak, İslam’ı ilerletip diriltmek için gitmişlerdi. (34)

Peygamber (s.a.a.) bazı savaşlarda yenildi, Hazreti Emir (a.s.) Muaviye ile olan savaşında yenildi. Hazreti Seyyid-üş Şüheda (a.s.)’yı öldürdüler ama ölmesi, Allah (c.c.)’a itaat idi, Allah (c.c.) içindi. Bütün itibarı O’nun içindi, bu açıdan işin içinde hiç bir yenilgi yoktu, itaat etmişti. (35)

DİPNOTLAR :
26- 30/12/1366’deki konuşması
27- 30/12/1366’deki konuşması
28- 7/4/1358’deki konuşması
29- 11/9/1357’deki konuşması
30- 3/8/1357’deki konuşması
31- 6/3/1350’deki konuşması
32- 15/4/1358’deki konuşması
33- 30/7/1358’deki konuşması
34- 17/4/1358’deki konuşması
35- 11/9/1357’deki konuşması

Yorumlar

Bu Yazıya 0 Yorum Yapılmış

Henüz yorum yapılmamış

Yorum Yap

Namaz Vakitleri
Arşiv