Hz.Adem (as) ve İnsanlığın Başlangıcı
Bu yazı kez okundu.
23 Ocak 2014 15:22 tarihinde eklendi

Âdem Aleyhisselâm´ın Yaratılışı
Yüce Allah; Âdem Aleyhisselâmı yaratmak istediği zaman[1], yere: “Ben, sen​den bir halk yaratacağım ki, onlardan, bana itaat edenler de olacak, onlardan, bana isyan edenler de olacaktır.
Onlardan, bana itaat eden kimseyi, Cennet´e koyacağım.
Bana isyan eden kimseyi ise, Cehennem´e sokacağım!” diye Vahy etti. Sonra da[2], Cebrail Aleyhisselâmı, yerden[3], bir avuç toprak[4], çamur getirmesi için, gönderdi.
Yer, Cebrail Aleyhisselâma:
“Ben, senin, benden bir şey eksiltmenden, beni, yaramaz hale getirmenden, Allah´a sığınırım![5] Ben, senin, beni eksiltmeni, istemiyorum!
Çünki, Allah, benden bir halk yaratacak, bu halk ta, Allah´a âsi olacak.
Allah, onlardan dolayı, beni, bir ceza ile cezalandırır!” dedi.[6] Bunun üzerine, Cebrail Aleyhisselâm, ondan, bir şey almaksızın[7] geri döndü.
“Yâ Rabb! Yer, sana sığınınca, onu, sığındırdım.[8] Onun üzerinde durmayı, kendisini zorlamayı uygun görmedim.” dedi.[9] Yüce Allah, bundan sonra, Mikâil Aleyhisselâmı gönderdi.[10] Yer, Ona da, Cebrail Aleyhisselâma söylediği gibi söyledi.[11] Onun yapacağı şeyden dolayı da, Allah´a sığındı.
Mikâil Aleyhisselâm da, onu, sığındırdı.[12] Yer, böyle, kendisinden bir şey alınmasından. Allah´a sığınınca[13], Mikâil Aley​hisselâm. ondan bir şey almaksızın[14] dönüp Yüce Allah´a, Cebrail Aleyhisselâ-mın söylediği gibi söyledi. Bunun üzerine. Yüce Allan, yere, Ölüm Meleğini gönderdi.[15] Yer. yine. kendisinden alacağı şeyden dolayı[16], Allah´a sığınınca[17], ölüm me​leği: “Ben de. Allah´ın emrini, yerine getirmemiş olarak dönmemden Allah´a sı​ğınırım!” dedi.[18] Yer yüzünden alacağını aldı ve tek yerden almadı.[19] Kırmızı, beyaz ve siyah topraktan aldı.[20] ve karıştırdı.[21] Böyle, yer yüzünden alınan topraktan yaratılmış olduğu için, Âdem Aleyhissel​âma “Âdem” ismi verilmiştir.[22] Yüce Allah, Âdem Aleyhisselâmı, yaratmağa başladığı zaman, Melekler[23]: “Allah[24], Yüce Rabb´ımız, varsın, istediğini yaratırsın.[25] Allah, bizden daha bilgili ve kendisi katında bizden daha şerefli bir halk ya​ratmaz![26] Biz muhakkak, o yaratılacak olandan daha bilgili ve ondan, daha şerefliyizdir!” diyerek[27], aralarında gizlice konuştular.[28] Yüce Allah; Âdem Aleyhisselâmın bedenini Cennet´te yaratarak onu, dilediği kadar, kendi halinde bıraktığı sırada, İblis, onun çevresinde dolaşmağa başlayıp çinin boş ve kendisine mâlik olamayacak bir biçimde yaratılmış olduğunu gördü ve anladı da[29] “Ben, bunu kolayca yenebilir, ona, üstün gelebilirim!” dedi.[30]

Melekler, Âdem Aleyhisselâmın, Cennette yerde duran ruhsuz cesedini gör​dükleri zaman korktular.
Onların arasında en çok korkan da, İblis (Şeytan) idi.
iblis, cesedin yanından geçtikçe “Sen, muhakkak, büyük bir iş için yaratılmış-sındır!” derdi.[31]´Ayağıyla, ona vurur ve vurdukça da, cesed, testi gibi ses çı​karırdı.
“Her halde, sen, böyle testi gibi seslenmek için değilsin! Muhakkak yaratıldı​ğın şey içinsin![32] Eğer ben senin üzerine musallat kılınacak, sataştırılacak olur​sam, muhakkak seni, helak edeceğim!
Eğer, sen, benim üzerime musallat kılınacak olursan, sana isyan edeceğim!”
derdi.[33] İblis, Meleklere de; “Bu, size üstün tutulacak olursa, siz ne yaparsınız?” diye sordu.
Melekler “Biz, Rabb´ımıza itaat ederiz!” dediler.
İblis ise, içinden “Vallahi, bu, bana üstün tutulacak olursa, ona, isyan edece​ğim!” dedi.[34] Yüce Allah, Âdem Aleyhisselâma, Ruh üfürdüğü zaman, Ruh, Onun cesedi​nin baş tarafından girdi ve cesedin her yerinde eseri ve kan, meydana geldi.
Âdem Aleyhisselâm, aksırınca, Melekler, Âdem Aleyhisselâma: “Elhamdü lil-iâh (Hamd olsun Allah´a!) de” dediler.
Adem Aleyhisselâm da “Elhamdü lillâh!” dedi.[35] Başka rivayete göre: Âdem Aleyhisselâm, aksırınca, hamd etmesini, Ona, Yü​ce Allah ilham etti.[36] Âdem Aleyhisselâm da, Rabb´ına hamd etti.[37] “Elhamdü lillâhi Rabb´il´âle-?nîn = Rabb´ül´âlemîn olan Allah´a hamd olsun” dedi.[38] Yüce Allah da “Rabb´ın, sana rahmet etsin!” buyurdu.[39] Yüce Allah;
“Ey Âdem! Ben, kim´im?” diye sordu.
Âdem Aleyhisselâm:
“Sen, senden başka ilâh bulunmayan Allansın!” dedi.
Yüce Allah:
“Doğruyu söyledin!” buyurdu.[40] Âdem Aleyhisselâmın Yaratıldığı Ve Cennet´e Konulduğu Gün:
Âdem Aleyhisselâmın yaratıldığı[41] ve Cennet´e konulduğu[42] gün, Cuma gü​nü idi.[43] Meleklerin Âdem Aleyhisselâma Secde Ve İblisin İmtina Edişi:
Yüce Allah, Âdem Aleyhisselâma secde etmelerini Meleklere emr etti.

Meleklerin hepsi, hemen secdeye kapandılar.
İblis ise, secde etmeğe yanaşmadı.
Kendisinin nefsi, ona, kibir ve gurur telkin etti de, büyüklenmek istedi:
“Ben, ona secde etmem! Ben, ondan daha hayırlıyım!
Yaşça, ondan daha büyüğüm.
Yaratılışça da, ondan daha güçlüyüm!
Beni ateşten, onu ise, çamurdan yarattı!” dedi.
Ateş, topraktan daha güçlüdür! demek istedi. [44] “Ben, yer yüzünde Halifelik vazifesinde çalıştırılmıştım.
Ben, kanadlıyım! Nur göğüslüktü ve keramet taclıyımdır!
Ben, senin yerinde ve göğünde Sana, ibâdet etmişimdir” dedi. [45] İblis´in Aslı, İyi Ve Kötü Tutumu:
İblis; Cin aslındandı. [46] Semada, Melekler yanında, Allah´a, öyle ibâdete koyulmuştu ki, kullarından, hiç bir kimse, Allah´a, onun gibi ibâdet edememişti.
Kendisinin, Âdem Aleyhisselâmın yaratılışına kadar böylece ibadet etmekten ayrılmamış olması[47], içinde taşıdığı kibir, gurur, azgınlık ve kıskançlık duygula​rını silemedi. [48] Yüce Allah´ın, Âdem Aleyhisselâma, sulbünden getireceği Nebîler, Resuller seöebile bahş ettiği şerefi kıskandı da[49], Âdem Aleyhisselâmın balçıktan, kene​sinin ateşten yaratıldığına bakıp “Ben, ondan hayırlıyım ! [50], ben bir çamur ola–ak yarattığın kişiye secde eder miyim hiç? [51] diyerek kâfirliğini açığa vurdu.
Yüce Allah´ın emrini dinlemedi. [52] Âdem Aleyhisselâma secde etmedi.
Yüce Allah da, onu, isyanının cezası olarak, her hayrdan ümid kesmiş, taşlan- bir Şeytan yaptı! [53] Âdem Aleyhisselâmın Bilgi Ve Kerametçe Meleklere Üstünlüğünün Gösterilişi:
Yüce Allah; Melekleri, Âdem Aleyhisselâma secde ettirdikten sonra, Ona, her şeyin, hattâ, zürriyetinden geleceklerin isimlerine varıncaya kadar, bütün yara-iPdarın -Meleklerin bile- isimlerini birer birer öğretti.
Onları, Meleklere sorup bu husustaki aczlerini, kendilerine itiraf etttrdikten son–3. Âdem Aleyhisselâma emr etti, onları Meleklere, birer birer haber verdirdi.´[54] Âdem Aleyhisselâmın, bilgice ve kerametçe, Meleklere üstünlüğü, böylece gös-snlmiş ve anlatılmış, kendileri de bu hususta açıkladıkları, gizledikleri sözlerinden dolayı tevbeye sevk edilmiş oldu.[55]

İnsanlık Tarihinde İlk Selamlaşma:

Yüce Allah, Âdem Aleyhisselâma:
Haydi, şu Melekler cemâatinin yanına git te, onlara[56] (Esselâmü aleyküm!) derek[57] selâm ver![58] Senin selamını, onların, nasıl karşılayacaklarına[59], bak![60] Söylediklerine iyi-3e Kulak ver![61] Çünkü, o, hem senin, hem de, senin zürriyetinin selâmlaşmasıdır!”
buyurdu.[62] Âdem Aleyhisselâm, gidip Meleklere: Esselâmü aleyküm!” dedi. Melekler de: Esselâmü aleyküm ve rahmetullâh” [63] Yahut:
“Ve aleykesselâmü ve rahmetullâh!” dediler.[64] Selâmlarına, “Rahmetullâh” sözlerini eklediler.[65]

Hazret-i Havva´nın Yaratılışı:

Âdem Aleyhisselâm, Cennet´te[66] oturup konuşacak bir kimse[67] ve kendisi ile sükûnet bulacağı bir zevce[68] bulunmaksızın tek başına gezip dolaştığı sırada[69], Yüce Allah, ona, bir uyku verdi. [70]Uyudu[71].
Yüce Allah, ona bir elem duyurmadan, sol eğe kemiklerinden birini alıp yerine et doldurdu[72]´
Âdem Aleyhisselâm, daha uykudan uyanmadan, Hz. Havva´yı, ondan yarattı. [73] Âdem Aleyhisselâm, uyanınca[74], başucunda bir kadının oturduğunu gördü. [75] “Bir kadın ha!?” dedi,´[76] ve ona:
“Sen, Nesin?´[77], Sen, kimsin?” diye sordu.
Hz. Havva:
“Bir Kadın!” dedi.
Âdem Aleyhisselâm:
“Sen, ne için yaratıldın?” diye sordu.
Hz. Havva:
“Sen, benimle sükûnet bulasın diye yaratıldım!” dedi. [78] Melekler, Âdem Aleyhisselâmın bilgisinin nerelere kadar ulaşabildiğini anlamak, ilmini sınamak için[79] hz.Havva hakkında ona:
“Bu, nedir?” diye sordular.
Âdem Aleyhisselâm:
“Bir kadın!” dedi.[80] Melekler:
“Onun ismi nedir?” diye sordular.Âdem Aleyhisselâm:
“Havva´dır” dedi. [81] Melekler:
“doğru söyledin!” dediler. [82] Ona, ne için Havva ismi verildi?” diye sordular.
Âdem Aleyhisselâm:
“Kendisi, canlı bir şeyden yaratıldığı için!” dedi. [83] İbn. Abbas´a göre: Hz. Havva´ya, her canlının anası olduğu için, Havva ismi verilmiştir.´[84] Melekler:
“O, ne için yaratıldı?” diye sordular.
Âdem Aleyhisselâm:
“O, benimle sükûnet bulsun, ben de, onunla sükûnet bulayım diye!” dedi. [85] Yüce Allah, böylece, Hz.Havva´yı, Âdem Aleyhisselâma eş yaptı. [86] Peygamberimiz Muhammed Aleyhisselâm, bir Hadîs-i şeriflerinde: “Kadın, ka-rurga kemiğinden yaratılmıştır. Kaburganın en eğri yeri de, üst kısmıdır. Onu, doğ​rultmağa kalkarsan, kırarsın! Hali üzere bırakırsan, eğrilikte devam eder.
Kadınlar hakkında, biribirinize hayr tavsiye ediniz!” buyurmuştur.[87]

[1] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.27.
[2] Sa´lebî-Arâis s.26.
[3] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.30,İbn.Asakir-Tarih c.2,s.342, ibn.Esîr-Kâmil c.1,s.27, Ebülfida-elbidaye vennihaye c.1,s.85.

[4] Sâlebî-Arâis s.26.
[5] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.30, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.342, İbn.Esir-Kâmil c.1,s.27, Ebülfida-Elbidraye vennihaye c.1,s.85.
[6] ibn.Asakir-Tarih C.2.S.342.
[7] Mes´ûdi-Murucuzzeheb c.1,s.30, Sâlebî-Arais s.26,ibn.Esîr-Kâmil c.1,s.27
[8] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´udi-Murucuzzehebc.1,s.30,İbn.Asakir-Tarihc.2,s.342, İbn.Esîr-Kâmilc.1,s.27, Ebülfida-El-Bidaye vennihaye c.1,s.85.
[9] Sâlebî-Arâis s.26.
[10] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´udi-Muruc. c.1,s.3O, ibn.Asakir-Ta. c.2,s.342,İbn.Esir-Kâmil c.1,s.27, Ebülfida- Elbidaye vennihaye c.1,s.86.
[11] Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.3O, ibn.Asakir-Tarih c.2,s.342
[12] Taberî-Tarih c.1,s.45, İbn.Esîr-kâmil c.1,s.27,Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86
[13] Salebi-Arâis s.26
[14] Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.3O, Sâlebî-Arâis s.26
[15] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.3O, Sâlebî-Arâis s.26, ibn.Asakir-Tarih c.1,s.342, Ibn.Esîr-Kâmil c.1,s.27, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86
[16] Sâlebî-Arâis s.26
[17] Taberî-Tarih c.1,s.45, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.3O, Sâlebî-Arâis s.26.İbn.Asakir-Tarih c.1,s.342, Ibn.Esîr- Elkâmil c.1,s.27, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86
[18] Taberî-Tarih c.1,s-45, Mes´udî-Muruc.c.l.s.3O, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.342,lbn.Esir-Kâmil c.1,s.27,Ebülfida- Elbidaye vennihaye c.1,s.86
[19] Taberî-Tarih c.1,s. 45-46, İbn.Asakir-Tarih c.2,s,342, Ibn.Eslr-Kâmil C.1.S.28, Ebültida-Elbidaye vennihaye C.1.S.86, Ibn.Sa^d-Tabakat d,s.26, Ahmed b.Hanbel-Müsned c.4,s.400, Ebu Davud-Sünen C.4.S.222, Tirmizi- Sünen c. 5, s. 204.
[20] Taberi-Tarih d,s.46,Mes udı-Muruc, c.ı,s.3o, ibn.Asakır-lann c.2,s.342, Ibn.bsir-Kamil c.1,s.28, Ebülfida- Elbidaye vennihaye c.1,s.86.
[21] Taberî-Tarih c.1,s.45, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.342, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.28, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.l.s.86
[22] İbn.Sa´d-Tabakat c.1,s.26, Taberî-Tarih c.1,s.46 Mes´udî-Muruc. c.1,s.3O, Ibn.asakir-Tarih c.2,s.341,343, Süheylî-Ravdulünüf c.1,s.82, Ebülfered ibn.Cevzi-Tabsıra c.1,s.14, ibn.Esîr-Kâmil c.1,s.28
[23] Taberî-Tarih c.1, s.51, ibn.Asakir-Tarih c.2,s.348
[24] ibn.Asakir-Tarih c.1,s.348
[25] Taberî-Tarih c.1,s.51, ibn.Esir-Kâmil c.1,s.31
[26] Taberî-Tarih c.1,s.51, jbn.Asakir-Tarih c.2,s.348-349
[27] Taberî-Tarih c.1,s.51, İbn.Esîr-Kâmil C.1.S.31
[28] Taberî-Tarih d, s.51.
[29] İbn.Sa´d-Tabakat c.1,s.27, Ahmed b.Hanbel-Müsned c.3, s. 229.

[30] Hâkim-Müstedrek c.2, s.542, Deylemî-Elfirdevs c.3, s. 422)
[31] Heysemî-Mecmauzzevaid c.7,s.197
[32] Taberî-Tarih c.1,s.47, Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.30-31, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.28
[33] Taberî-Tarih c.1,s.47, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.28
[34] Sâlebî-Arâis s.27.
[35] Taberî-Ta.c.1,s.47-48, İbn.asakir-Ta.c.2.s.342, ibn.Esîr-kamil c.1,s.29, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.86.
[36] Ibn.Sa´d-Tabakat c.1,s.31, İbn.Asakir-Ta.c.2,s.344, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.29, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.87
[37] Ibn.Sa´d-Tabakat c.1,s.31
[38] İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.29, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1, s.86
[39] ibn.Sa´d-Tabakatc.1,s.31, Taberî-Tarih c.1,s.48, İbn.Asakir-Tarihc.2,s.342, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.29, Ebülfida- Elbidaye vennihaye c.1,s.86
[40] ibn.Asakir-Tarih c.2,s.342.
M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 1/29-32.
[41] Mâlik-Muvatta´ c.1,s.1O8, İbn.Sa´d-Tabakatc.1,s.3O, İbn.EbîŞeybe-Musannef c.2,s.15O Ahmed b.Hanbel- Müsned c.2,s.540, Müslim-Sahih c.2,s.585, Ebû Davud-Sünen C.1.S.274, Tirmizî-Sünnen c.2,s.359, Ibn.Mace- Sünen c.1,s.344, Dârimî-Sünnen c.1,s.3O7, Nesaî-Sünen c.3,s.9O, Hâkim-Müstedrek c.1,s.277,Begavî- Mesabihussünne c.1,s.67.
[42] Ahmed b.Hanbel-Müsned c.1,s.54O, Müslim-Sahih c.1,s.585, Tlrmizî-Sünen c.2,s.359, Nesaî-Sünen c.1,s.9O
[43] Mâlik-Muvatta C.1.S.108, İbn.Sa´d-Tabakat c.1,s.3O, İbn.Ebî Şeybe-Musannef c.2,s.15O. A.b.Hanbel-Müsned- Müsned c.2,s.54O, Müslim-Sahih C.2.S.585, Ebu Davud C.1.S.274, Tirmizi c.2,s.359, ibn.Mace c.1 ,s.344. Dârimî c.1,s.3O7, Nesai c.3,s.90, Hâkim c.1,s.277, Begavi c.1,s.67
M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 1/32
[44] Taberî-Tarih c.1,s.48
[45] Mes´ûdî-Murucuzzeheb c.1,s.31.
M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 1/32.
[46] Kehf:50.
[47] Taberî-Tarih c. 1,8.45.
[48] Taberî-Tarih c.1,s.48.
[49] İbn Asakir-Tarih c.2,s.348-349
[50] Araf: 12,76
[51] İsra: 61
[52] Bakare: 34, Sâd: 74
[53] Taberî, Tarih c.1,s.48

M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 1/32-33.
[54] Taberî, Tarih c.1,s.48-52
[55] Taberî-Tarih c.1,s.51, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.31-32.
M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 1/33.
[56] İbn Sa´d-Tabakat c.1,s.31, Ahmed b.Hanbel-Müsned c.2,s.315 Buharî-Sahih c.4,s.1O2, Taberi-Tarih c.1,s.48,
İbn Asakir-Tarih c.2,s.344, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.87
[57] İ bn Sa´d-Tabakat c.1 ,s.31, Taberî-Tarih c.1 ,s.48, İbn.Esîr-Kâmil c.1 ,s.3O, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1, s. 87.
[58] Ahmed b.Hanbel-Müsned c.2,s.315, Buharî-Sahih c.4,s.1O2, Ibn.asakir-Tarih c.2,s.344, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O
[59] İbn Sa´d-Tabakat c.1,s.31,Ahmed b.Hanbel-Müsned c.2,s.315, Buhar^Sahih c.4,s.1O2 lbn.Asakir-Tarih c.2,s.345
[60] İbn Sa´d-Tabakat c.1,s.31 Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.87
[61] Ahmed b.Hanbel-Müsned c.2,s.315, Buharî-Sahih c.4,s.1O2, lbn.Asakir-Tarih c.2,s.345
[62] İbn Sa´d-Tabakat c.1,s.31, Ahmed b.Hanbel-Müsned c.2,s.315 Buharî-Sahih c.4,s.1O2, Taberî-Tarih c.1,s.49, tr Asakir-Tarih c.2,s,345, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O
[63] Ahmed b.Hanbel-Müsned c.2,s.315, Buharî-Sahih c.4,s.1O2, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.344
[64] Ibn.Sa´d-Tabakat c.1,s.31, Taberî-Tarih c.1,s.48-49, Ibn.Esîr-Kâmil c.1,s.3O.
[65] Ahmed b.Hanbel-Müsned c.2,s.315, Buharî-Sahih c.4,s.1O2, Ibn.Asakir-Tarih c.2,s.344.
M. Asım Köksal, Peygamberler Tarihi, Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları: 1/33-34.
[66] Taberî-Tarih c.1,s.52, Sâlebî-Ârais s.29
[67] Sâlebî-Arâis s.29
[68] Taberî-Tarih c.1 ,s.52, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.349, İbn.Esîr-Kâmil c.1 ,s.32, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1 ,s.74
[69] Taberî-Tarih c.1,s.52, Sâlebî-Arâis s.29, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.349, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.32, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.74
[70] Sâlebî-Arâis s.29
[71] İbn.Sa´d-Tabakat c.1,s.39, Taberî-Tarih c.1,s.52, Sâlebî-Arâis s.29 İbn.Asakir-Tarih c.2,s.349, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.32, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.74
[72] Taberî-Tarih c.1,s.52, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.33, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.74
[73] Taberî-Tarih c.1,s.52, Salebî-Arâis s.29
[74] İbn.Sa´d-Tabakat c.1,s.39, Taberî c.1,s.52, Salebi s.29, İbn.Asakir c.2,s.349, İbn.Esîr-Kâmil c.1,s.32
[75] Taberî c.1,s.52, Salebî s.29, İbn.Asakir c.2,s.349, İbn.Esîr c.1,s.32, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.74
[76] İbn.Sa´d-Tabakat c.1,s.39, Taberî-Tarih c.1,s.53

[77] Taberî-Tarih c.1,s.52, jbn.Asakir-Tarih c.2,s.349
[78] Taberî-Tarih c.1,s.52, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.349, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.74
[79] Sâlebî-Arâis s.29
[80] Sâlebî-Arâis s.29, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.349, Ebülfida-Elbidaye vennihaye d.s.74
[81] Taberî-Tarih c.1,s.52, Sâlebî-Arâis s.29, İbn.Asakir-Tarih c.2,s.349-350, Ebülfida-Elbidaye vennihaye c.1,s.74
[82] Sâlebî-Arâis s.29
[83] Taberî-Tarih c.1,s.52, Sâlebî-Arâis s.29, İbn.asakir-Tarih C.2.S.350, Ebülfida-Elbidaye vennihaye C.1.S.74
[84] ibn.Sa´d-Tabakat c.1,s.39-40, İbn.Kutebye-Maarif s.9
[85] Sâlebî-Arâis s.29
[86] Taberî-Tarih c.1,s.52
[87] Buharî-Sahih c.4 s 103, Müslim-Sahih c.2, s.1091

Yorumlar

Bu Yazıya 0 Yorum Yapılmış

Henüz yorum yapılmamış

Yorum Yap

Namaz Vakitleri
Arşiv